Subcutane Immunotherapie

Subcutane immunotherapie

Iedere maand gaat Emma naar het ziekenhuis voor haar maandelijkse ‘shot’; immunotherapie voor boompollen en huisstofmijt. Voordat we eraan begonnen hadden we een aantal vragen. Is ze niet te jong? Zomaar in het immuunsysteem gaan wroeten kan dat wel? Wat zijn de bijwerkingen, wat zijn de resultaten, wat kan er mis gaan, is het niet te intensief? De kinderarts nam alle tijd voor ons beantwoordde rustig al onze vragen. Hierdoor zagen we meer voordelen en besloten we te gaan starten.En Emma? Zij wilde liever niet geprikt worden en zag er best wel tegenop. De immunotherapie kan niet in ons eigen ziekenhuis dus gaan we naar het Allergie Behandel Centrum in Deventer. Voordat we beginnen maken we kennis met de vriendelijke kinderartsen daar. Emma krijgt de gebruikelijke controles. Longfuncties, langs de KNO arts, gewicht, lengte en bloeddruk. Dan kunnen we van start.

Het begin                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                De eerste 16 weken komen we iedere week, dan een afbouw van 2, 3 weken en dan iedere maand. De verpleegkundigen zijn erg aardig, oprecht en kundig. Ze stellen Emma op haar gemak en maken afspraken over hoe Emma geprikt wil worden. Eerst tot 3 tellen en dan gaat het naaldje erin. Emma vind het prettig om 1 injectie in haar arm te krijgen en 1 in haar been. Na de injecties krijgen we een timer mee. We wachten een half uur in de wachtkamer in het zicht van de verpleging. In dat half uur lezen we een boekje, spelen we een spelletje op de ipad maar doen we niets wat lichamelijk te inspannend is.Is alles rustig en zijn er geen bijzonderheden dan gaan we naar huis.

De bijwerkingen                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  Na de injecties is Emma moe, hangerig, de plek van de injecties zijn vaak licht gezwollen en jeuken. Soms snottert ze wat meer en heeft ze even last van haar ogen. Dat hoort erbij. De ene keer is Emma de volgende dag nog erg moe en blijft ze thuis van school. De andere keer heeft ze nergens last en doet ze aan alles mee. Het is een hele enkele keer voorgekomen dat we langer zijn gebleven. Emma snifte meer dan anders, ze had last van haar ogen en ze hoestte. Ook werd een keer de plek van het prikken een stuk groter dan normaal. Ze kreeg medicatie en de plek werd gekoeld met ijs.

Wat merken we ervan?                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      We zijn nu anderhalf jaar bezig en het voorjaar van 2016 is een rot jaar qua pollen. Toch merken we er wel iets van. De reacties aan het eind van de dag bijvoorbeeld zijn minder fel.Vorig jaar had Emma zwellingen in haar gezicht en dat hebben we nu nog niet meegemaakt. Ze lijkt meer energie te hebben en ligt in de piek van het pollenseizoen niet meer standaard aan einde van de dag op de bank. We maken pas naar 2 jaar de balans op maar kunnen nu wel zeggen dat onze ervaringen positief zijn!

HOME