Piet

Emma is voor het eerst Piet.

Voorzien van pepernoten zonder noten, eigen kleding en handschoenen gaan we op pad.

Goed…..

Er zijn ruim 150 kinderen Piet. Ze starten in een bejaardenhuis en lopen dan naar het centrum van ons dorp om daar alle kinderen te vermaken. Ik kan allerlei rampscenario’s bedenken. Haar gezicht kan gaan reageren op de schmink, er zijn pepernoten met pinda’s…. gevuld speculaas….. Allemaal dingen die zouden kunnen gebeuren, maar hoe groot is die kans?

Neemt niet weg dat ik het best een beetje spannend vind.

We hebben ons goed voorbereid.  Emma wordt ouder en ik realiseer me dat ik niet overal meer bij kan zijn. Ze weet wat ze moet doen in geval van nood en de organisatie is op de hoogte. Ze heeft altijd haar medicatie, telefoon en noodpas bij zich. En het belangrijkste van alles is, ik vertrouw haar. Ze zal nooit iets eten wat ze niet vertrouwd.

Met een paar roetvegen op haar gezicht en haar eigen pepernoten om uit te delen loopt ze met haar vrienden mee. We spreken af dat ik in een lunchroom zit, mocht er wat zijn dan weet ze waar ik ben. Als ik haar later tegenkom op het dorpsplein geniet ze met volle teugen. Had je me dit  een paar jaar geleden gevraagd dan had ik dit waarschijnlijk nooit gedaan. De wereld van Emma wordt steeds groter en wij groeien mee.

HOME